Zondag 27 mei om 14.00 uur is het boek af en kunnen wij het met trots presenteren in Galerie La Douze ism uitgeverij Boekenplan te Maastricht (Kapoenstraat 12, 6211 KW Maastricht, naast boekhandel De Tribune). De boekjes zullen E15,- kosten. De presentatie vindt plaats tijdens de Kunsttour 2007. Tot dan!!

Zoals we dus al eerder schreven, zijn we druk bezig met het verslaan van Paint the Eend in boekvorm! Dit doen we in samenwerking met vormgever Bram Nijssen en Uitgever Boekenplan.

Het boekje zal in beperkte oplage worden uitgegeven en de prijs zal ergens rond de 15 euro liggen.
Als je interesse hebt in een exemplaar zet je dan alvast op de lijst door een mailtje naar ons emailadres te sturen!:

paint_the_eend@yahoo.com

De boekpresentatie vindt plaats op zondagmiddag tijdens de Kunsttour 2007 in mei. Locatie: Galerie La Douze in kapoenstraat 12, Maastricht!!!!

We hebben gister in de woestijn overnacht en dit is voor herhaling vatbaar is. Daarom willen we door Nouakchott heen om een plek erbuiten te zoeken, in plaats van verwikkeld in dit chaotische marktverkeer te zoeken naar een of ander hotelletje. Maar het duurt uren om de weg uit de stad en de chaos te vinden en we geraken hier pas tegen zonsondergang weg. Vanaf hier vinden we weinig onbewoonde vlaktes meer: overal staan wel hutjes en huisjes. De eerste de beste Auberge die we naderen doen we aan. Het is al bijna donker. De auberge lijkt leeg te staan, maar het hek is open. De betonnen cabines zijn te betreden en we kiezen er maar een uit, parkeren de eend uit het zicht en rollen onze matjes uit. Vanaf de overkant van de weg komt een Afrikaanse jongen op ons af en wil iets, maar we begrijpen niets van elkaar. Met behulp van een vriend wordt ons later duidelijk dat het om de prijs ging. We betalen, koken en gaan slapen.

Het zeil klappert de hele nacht tegen het kippengaas van het gebouwtje en de wind en het voortdurende geblaf van honden bezorgt me onrustige dromen, waarin ik twee maal door zo’n hond gebeten wordt. Obed ziet ’s ochtends pootsporen om de cabine..Ook hij en Jeroen hebben onrustig geslapen: Obed werd achtervolgd door monsters en Jeroen lag in conflict met kinderen die aangespoord door het Jeugdjournaal in zijn huis inbraken.

Als we Nouadhibou weer verlaten hebben we het geluk dat we langs het spoor rijden waar toevallig net de langste trein ter wereld komt aanrijden; “the iron-ore�. Een trein van meer dan 2 kilometer lang. Daar zet je de auto wel even voor aan de kant. Wat een geluid bij het stoppen en weer optrekken om al die wagons in beweging te horen! (jeroen)

Tijdens de zoektocht in Nouadhibou naar de opstapplaats van “the iron-ore� stranden we op een  industrieterrein met een strook strand en zeeinham met een waar scheepskerkhof. Voor 1 horizon zoveel verroestte, vergane schipwrakken heb ik nog nooit gezien! Ook het assortiment weggeworpen schoenen en kledingstukken aan de kant van de weg is bedenkelijk..(Esther)

Obed:

De grensovergang naar Mauritanie verliep veel sneller dan we verwachten. langer dan 30 minuten duurde het niet en we konden het nieuwe land vrij verkennen. Nou ja vrij.. de eerste politiepost was er al na 1 kiometer…uh….pasport…!! Links langs de weg verscheen een enorme zandduin en er volgden er alleen maar meer. Het landschap is totaal overweldigend en veranderd iedere nacht opnieuw door de wind.

Als het al donker is naderen we Nouadhibou. Een enorme lange straat met een gekrioel van mensen, autos en ezels. Het word even allemaal te druk en we vinden een camping waar ik al snel in slaap val.

Steeds vaker gaat het gesprek over onze indrukken en dat het allemaal zo snel gaat. Er komt zo veel op ons af en de ene ervaring wordt direkt overspoeld door de volgende. Ik krijg steeds meer behoefte om de hektiek van het reizen te vervangen door wat meer rust door op een plek te blijven.

Bij het begin van de reis was ik van plan om onderweg objecten te bouwen en te plaatsen langs de weg maar het blijkt voor mij zeer moeilijk te zijn om dit uit te voeren. De tijd word te veel gevuld met praktische zaken als rijden, de eend rijdend houden, slaapplaats zoeken en dergelijken.

Op dit moment zijn we in Nouakchott en 200 km verwijderd van Senegal. Het idee reist om de kilometers wat sneller af te leggen en dan in Gambia de tijd te nemen om alles te laten bezinken en te bekijken hoe en wat alles zijn invloed zal hebben op ons denken en voelen.

Het uploaden van fotos gaat te traag vanwege de verbinding hier dus……sorry…

Bijna is het zover… maar op dit moment zijn we nog volop bezig met hier nog niet te zijn…