“The children of happiness�
Ik heb vandaag bij Fatty afgesproken om samen met hem en kinderen het grote schilderij voor Demotech te maken. Van ’s ochtends 11.00u tot 18.00u zijn we eraan bezig. We bespreken de ideeen en Fatty maakt een opzet in conte, Daarna tekenen de kinderen hun dromen op het doek. Het is leuk om te doen de kinderen zijn erg enthousiast. Het is een drukte van jewelste, iedereen wil tekenen en iedereen wil schilderen, en het liefst allemaal tegelijk! Sommigen tekenen kleine elementjes na van losse blaadjes stripverhaal. Awa Fatty heeft een groot huis getekend en een auto. Op het dak zit een vogel, van achter gezien, zo legt ze uit. Er is groot verschil te zien tussen de vaardigheid van de kinderen. Er is ook wel een leeftijdsverschil. Fatty’s vrouw legt uit dat de kinderen niet allemaal weten welke kleuren wat is. Ik merk dat ik er niet bij stil sta hen op die manier te begeleiden. Maar voordoen helpt enorm. En naarmate de dag vordert, selecteert het groepje fanatiekelingen zich vanzelf en wordt er heel geconcentreerd gewerkt. Ik ben super enthousiast over het vorderende kunstwerk. Wow, het ziet er echt knallend uit. De leerling van Fatty, Pa Yusupha, is ook gekomen om mee te doen vandaag, en samen met een andere jongen werken ze mee aan het schilderij.
Het thema dromen is zoals op meerdere plekken tijdens de reis een moeilijk weer te geven begrip gebleken: de meesten tekenen kleine typische omgevingselementen, zoals hutjes, water, een auto, fruit en een huis. Maar dat is niet erg. De kinderen zijn gefascineerd en dat is duidelijk te merken! Njara en Awa, twee dochtertjes van Fatty laten bij binnekomst enthousiast nieuwe tekeningen van dromen zien, die zij naar aanleiding van de droompost-activiteit van een paar dagen geleden hebben getekend. We hadden het blik met alle potloden en krijtjes bij hun achter gelaten, samen met de blaadjes die we nog hadden, en daar is gretig gebruik van gemaakt!
Pa Yusupha laat me twee kleine schetsblokjes zien, waarin hij zijn tekeningen heeft staan. Hij vertelt dat hij de blokjes heeft gekregen van de Britse missionarisorganisatie die Fatty financieel sponsort bij het opzetten van zijn kunststudio’s. De bouw hiervan gaat snel beginnen. Fatty is opgelaten: vandaag om 18.00u gaat hij samen met Pa Yusupha de bouwcontracten ondertekenen en kan de bouw beginnen!
Pa Yusupha is 25 jaar en al drie jaar in de leer bij Fatty. Hij droomt ervan om net zo goed en bekend als Fatty te worden en te kunnen rondkomen van de kunst. Hij werkt dagelijks met Fatty op locatie (Monkey’s Park in Senegambia) aan schilderijen. Daar schetst Fatty een opzet en mag Pa deze uitschilderen, Zo leert hij de techniek en kan hij Fatty representeren als hij er niet meer is, vertelt hij. Ik vraag of hij bij deze manier van werken het niet mist om zijn eigen creativiteit vorm te geven, maar Pa ziet zichzelf als jonge, onervaren kunstenaar, die veel kan leren van de prettige samenwerking met Fatty, en zegt dat zijn eigen stijl nog wel komt. Hij zou ook graag enkele maanden kunstonderwijs volgen in Gambia, maar per jaar kost het zo’n 17000 Dalasi (ca. E510,-), en dat geld heeft hij niet.
Tegen drieen eten we met z’n allen op de grond rijst met vlees uit een enorme schaal. Lekker! Dan werken we weer door en tegen zessen is het werk geleverd. Het schilderij is een waar Afrikaans kinderkunstwerk geworden. Iedereen is enthousiast. De kinderen beginnen spontaan fanatiek te dansen op de trommelgeluiden van hun moeder. En ik moet ook! Maar zij zijn beter!! Wat een ritmegevoel die kleintjes, te gek..
Foto’s van het schilderij staan bij het album ‘Kololi’, het filmpje komt eraan!
